تولدم مبارک...
تو هیچی کم نداری؛
برای همه چیز من بودن
تولدت مبارک
.
.
.
.
+ نوشته شده در شنبه سی ام آذر ۱۳۹۲ ساعت 10:42 توسط سعید
|
نام و نهاد و فاعل و افعال من سگی است!
در شهر پر شده است که احوال من سگی است
آری سگی است، حالِ من و قال من سگی است
دندان جمله های خودم را کشیده ام...
نام و نهاد و فاعل و افعال من سگی است!
هر شب مرا به ساعتِ سگ کوک می کنند،
هر صبحدم ستاره ی اقبال من سگی است!
تقویمِ روزگار ورق می خورد... ولی،
مال شما کبوتری و... مال من سگی است!
سم و سکوت و سُرب و سِل و سنگ و سنگ و سنگ...
هر هفت سینِ سفره ی هر سالِ من سگی است!
پنجه به سمت مخمل مهتاب می کِشم...
خوی پلنگ دارم و چنگالِ من سگی است!
من پاسبانِ گله ی شهرم، شبان من؛
بیم از گزند گرگ نکن، حال من سگی است!
دارند مرد و زن به سرم سنگ می زنند
برخورد شهر با من و امثال من سگی است...!
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آذر ۱۳۹۲ ساعت 14:50 توسط سعید
|
سلام چادرِ تو ابر مشكي باران...!
سلام دوستِ من! با توام «فلاني» جان!
سلام چادرِ تو ابر مشكي باران...!
ترانه خوان جدا مانده از شب «شوكا»
دلت زلال تر از كودكان كوهستان!
پرنده ماهي «بابلسر» مه و دريا...
دماي دست تو، مرداد ماه «آبادان»!
به پايكوبي با تو، ببين كم آوردند_
كنار اسكله ها دختران «خوزستان»!
سپيد صورت تو، در سياه گيسوي تو:
كنايه ايست به شب هاي برفي «تهران»!
هزار و يك شب من، قصه بوسه ي لب توست
دهان خنده ي تو، پسته هاي «رفسنجان»!
تن تو: ارثيه ي دختران «ساساني»
لبت: كلوچه ي «نوشين»ِ شهر «لاهيجان»!
زمانه خواست كه پيرت كند، نمي دانست
تو را وُ، حكمت پا خورده قالي «كاشان»!
...و بي تو ساعت شعرم هميشه ابري شد
شبيه جنگل دي ماه گريه ي «گيلان»!
غزل براي تو گفتم كه خود غزل بودي
جسارت است اگر «زيره» برده ام «كرمان»...!
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آذر ۱۳۹۲ ساعت 14:15 توسط سعید
|