تـفـلـد، تـفـلـد، تـفـلـدم مــبـارک
مـــبـــارک، مـــبــارک، تـفـلـدم مــــبــارک...
بـیـام شـمـعا رو بـفـوتـم
تـا 10000000000000000000000000000 سـال زنـده باشـم...
.
.
.
وااااای؛ عامو من هم بیام هم شمعا رو بفوتم؟؟؟؟!!!!
حوصلم نمشه...
من میام، تو شمعا رو بفوووووت...
هوووووووووووووووورررااا!!!!!
پـر از تـوام به تـهـیـدسـتـی ام نگـاه نـکن...
مـگـو کـه هـیـچ نـداری،
بـبـیـن...
تـو را دارم...
تـنـهــــا بـاشـی،
روز تـعـطـيـــــل باشـد،
غـروبــــ بـاشـد،
بـاران هــــــم بـبـارد،
احـســـــــاس مـي كـنـي
بـلاتـكـلـيـف تريــــــــن آدم دنـيــا هـسـتـي . . .
هــــر هـنـگام مـي پـرسي،
مـهـم تـر از اينـکه کجـا هـسـتـم،
اين است:
کـنـار تـو نـيـسـتـم . . .
گاهی باید بی رحم بود
نه با دوست... نه با دشمن،
بلکه با خودت؛
و چه بزرگت می کند...
آن سیلی که خودت می خوابانی توی صورت خودت!
مــــی بـیـنـم و هـــر دو بـــی ثـبـات اسـت...
کــــم دارم آغــوشــــت را...
هــــر هــــنـگـام نـــیـت خواب مـی کـنـم...
از دو چـشـم یـاس مـی خـوانـم بـیـا
شـعـری از احـساس می خـوانــم بیا
نـیـسـتـــم لایــق به دیــدارت ولـــی
روضــه عـبــــاس مـی خـوانـم بـیـا...
